No, no és el que us penseu. No he trobat el meu príncep blau (almenys no avui). He trobat EL PALAU DE LA PRINCESA (que si no m'ho dic jo...). He anat a veure per curiositat una casa antiga en venda a Vilafranca, a dos minuts de casa meva i per tant a 7 o 8 del centre.
Està feta caldo, de fet s'ha de refer tota i per això el preu de venda és el valor del terreny i d'edificabilitat, perquè sinó valdria quatre duros. Ara mateix és una sola planta (se'n poden construïr dues més, però si hi cap tot sense tenir escales, per què complicar-se la vida); hi ha quatre habitacions, bany gran, cuina, menjador, un porxo, i un pati més gran que el meu amb pou, barbacoa d'obra, safareig i un parell de trasters i un galliner que es poden tirar a terra ja que són construccions afegides que treuen espai al pati. Aquest és de terra, o sigui que s'hi pot plantar un hort com déu mana (els veïns ja el tenen) i arbres de debò.
La superfície total incloent el pati són 140 metres quadrats (se'n poden construïr 100 per planta), i just a continuació del pati, sense separació física, hi ha un terreny de la mateixa mida sense construïr, d'un altre propietari que mai no hi ha fet res i que si construeix no serà pitjor del que tinc ara.
Aiii, 45 milionets, qui els tingués!
----------------------
He "conocido" la casa de mi vida (por ahora); antigua, hecha polvo, casi hay que reconstruirla de nuevo pero la distribución me gusta como está y me ha hecho volar la imaginación. Tiene un patio grandecito (hecho una mierda, vale, pero imaginadlo arregladito...), con otro terreno sin edificar anexo, y no está encajonado entre edificios. Sólo me hacen falta 45 milloncejos...
1 comentari:
De pesetas o de euros? Gracias por la versión castellana, pero no era necesario. De todas formas, tú en tu casita si estás de maravilla... Y con tal de no poner el ordenador debajo de la gotera, ya está.
Publica un comentari a l'entrada